میلاد_حضرت_زینب_مبارک

 

چادرت را می‌تکانی؛ می‌شود نوکر درست

می‌چکد بر خاک، اشکت؛ می‌شود قنبر درست .

.
عرشیان از عرش می‌آیند، روی گنبدت

می‌کنند از ریشه‌های پرچم تو پَر درست

.
دکَه‌ی کوزه‌گرانِ شهر تو پُر رونق است

می‌کنند از خاکِ گنبد کاسه‌های زر درست

.
تا کبوترهای تو سرگرمِ لانه‌سازی‌اند

می‌کنیم از خُرده چوبِ لانه‌ها منبر درست

.
گر چه سرباریم؛ ما را از حرم بیرون نکن

لااقل با پیکر ما می‌شود سنگر درست

.
حُرمت یک کاشیِ صحنت اگر که بشکند

می‌کنیم از دشمنانت کوهی از پیکر درست

.
گنبدت شمع است، ما پروانه؛ پرچم شعله‌اش

در طوافش می‌کنیم از خویش، خاکستر درست

.
نامت آمد بر زبانم؛ دَر زدم؛ دَر باز شد

شد براتِ کربلایم لحظه‌ی آخر درست

تولد حضرت زینب مبارک

 

ظاهرش این است که ارباب خواهر دار شد

 

باطنش این است که آقا برادر دار شد

ظاهر و باطن همین یک جمله ی طوفانی است

فاطمه از حیدر کرار ، حیدر دار شد

 

 

ادامه نوشته