غروب خورشید

 

خوش به حال کاظمینی ها که هر روزِ خدا

با سه تا خورشید میگردد طلوعِ صبحشان

دریاب منِ ورشکسته را

 

یا جوادالائمه

 

من ورشکسته گشتم و غرق کسادی ام

 

دست مرا بگیر ،که باب الجوادی ام ...

باب المراد

 

 

تقدیم به حضرت جوادالائمه علیهالسّلام

 

سائل، شبی که زائر باب المُراد شد

تسبیح وار ، گرمِ دَمِ "یا جواد " شد

در کربلا نیافت مَجالِ گریستن

در کاظمین روزیِ اشکش زیاد شد

در اولین قدم به مُراد دلش رسید

سائل ،دمی ساجدِ "بابُ الجواد " شد

یا جوادالائمه

 

یا جوادالائمه

 

کِل کشیدن وسط ناله ی تو نیست روا

تو غریب این غریبی و غریبت دیدند

کربلا پیش علی ع تا که زمین خورد پدر

به غریبی حسین ع لشگریان خندیدند

 

یه دقیقه بیشتر

 

امشب یک دقیقه بیشتر در خیال حرم قدم میزنم

 

یک دقیقه بیشتر وقت دارم برای دوست داشتنت

کلامم حسین

 

کربلایم ببری یا نبری حرفی نیست

 

تو نگیر از من بیچاره ، حسین گفت را...

عشق بی اختیار

 

 

عشق بالا برده دستم به سوی گنبدت

 

اختیاری نیست اینجا دست بالا بردنم

هشت صبح

 

 

با صدای ساعتی که زنگ میزد هشت صبح

با ادب تعظیم کردم رو به مشهد هشت صبح

با زیارت نامهٔ مخصوص مولانلا الرضا (ع)

بز با شوق حرم اشکم در آمد هشت صبح

در خیالم آسمانی را تصور میکنم

بال در می آورم تا روی گنبد هشت صبح

بین کفترها کلاغی زوی سقاخانه ات

سر به زیر از شرم و خجلت می نشیند هشت صبح

حضرت خورشید عالمتاب، طبق عادتش

از در باب الجواد (ع) تو می آید هشت صبح

چه بخواهی ، چه نخواهی، تا نفس یاری کند

میرسم پابوسی تو، خوب یا بد هشت صبح

عهد بستم اولین کارم ، رئوف فاطمه (س)

التماس گوشه چشمی ، از تو باشد هشت صبح

ای امام مهربانی ، سائل این بارگاه

روزی اش را آمده ، از تو بخواهد هشت صبح

بی ت_الکَلُّف موقع برگشت ، خواهش میکنم

باز تا فردا همین ساعت ، مُجَدّد هشت صبح

چپ دست ها

 

کاش میشد هر چه گل در باغ هستی هست را 

 

یک به یک در بین گلدان پر از لطف تو کاشت 

 

تا که باشد سایه ی پر برکت تو مستدام 

 

کاش میشد عمر من را روی عمر تو گذاشت 

 

رضا قاسمی

چله نوکری

 

 

باید در این چله پِی آدم شدن باشم 

 

تا که مُحَرّم لایق مُحَرّم شدن باشم

 

علی عدالتجو