خضیب

با صدای ساعتی که زنگ میزد هشت صبح

با ادب تعظیم کردم رو به مشهد هشت صبح

با زیارت نامهٔ مخصوص مولانلا الرضا (ع)

بز با شوق حرم اشکم در آمد هشت صبح

در خیالم آسمانی را تصور میکنم

بال در می آورم تا روی گنبد هشت صبح

بین کفترها کلاغی زوی سقاخانه ات

سر به زیر از شرم و خجلت می نشیند هشت صبح

حضرت خورشید عالمتاب، طبق عادتش

از در باب الجواد (ع) تو می آید هشت صبح

چه بخواهی ، چه نخواهی، تا نفس یاری کند

میرسم پابوسی تو، خوب یا بد هشت صبح

عهد بستم اولین کارم ، رئوف فاطمه (س)

التماس گوشه چشمی ، از تو باشد هشت صبح

ای امام مهربانی ، سائل این بارگاه

روزی اش را آمده ، از تو بخواهد هشت صبح

بی ت_الکَلُّف موقع برگشت ، خواهش میکنم

باز تا فردا همین ساعت ، مُجَدّد هشت صبح